สวัสดีค่ะ ห่างหายจากการเล่าเรื่องเที่ยวไปนานเลย ( 2 ปีเอง Foot in mouth )
นานซะจนลืมๆเรื่องที่จะเล่าไปบ้างแล้วล่ะค่ะ 
เอาล่ะ มาลองทบทวนเหตุการณ์ ประสบการณ์การท่องเที่ยวปีที่แล้วไปพร้อมๆกันค่ะ



ปีที่แล้ว  มีโอกาสได้ตั๋วฟรี(อีกแล้ว) ไปไต้หวันค่ะ  พอได้ยินว่า ไต้หวัน ... Laughing 
ไต้หวัน  มีนักร้องดัง เจย์ โชว์  มีซีรี่ย์ F4 มาดังในเมืองไทยเมื่อหลายปีก่อน
มีเต๊ะ ศตวรรษ มีเบลล์ หว่าหวา ไชน่าดอลล์ไปเป็นดารานักร้องที่นั่น
มีแรงงานไทยไปทำงานมากมาย ทั้งถูกกฏหมาย และผิดกฎหมาย
มีข่าว สส.ในสภาต่อยกันบ่อย
มีตึกไทเป 101 ที่เคยสูงที่สุดในโลก


รู้จักไต้หวันแค่นี้เอง Foot in mouth

แล้วมันอยู่ตรงไหนของจีนเนี่ย  อยากรู้ก็ถามอากู๋ (google)  ได้คำตอบเยี่ยงนี้


 
ไต้หวันเป็นจีน ที่บอกตัวเองว่า ไม่ใช่จีน เพราะอะไร เดี๋ยวมีคำตอบค่ะ
- ไต้หวันเป็นเกาะ พื้นที่ประมาณ  36,000  ตร.กม. ประชากร 25 ล้านคน  (ประเทศไทย พื้นที่ประมาณ 513,000 ตร.กม. ประชากร 67 ล้านคน)
- ห่างจากประเทศไทย (กทม.) ประมาณ 2,500 กม. ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
- เวลาเร็วกว่าไทย 1 ชม.
- ใช้ภาษาจีนกลางเป็นภาษาราชการ ภาษาพูดมีทั้งจีนกลาง จีนไต้หวัน จีนแคะ
- เกาะใต้หวันมีภูเขาสูงอยู่กลาง ประชาชนส่วนใหญ่ อาศัยอยู่ในเมืองหลวง กรุงไทเป และชายฝั่งทางตะวันตก
- มีเศรษฐกิจที่มั่นคงเป็นอันดับต้นๆ ของโลก ร่ำรวยจากการผลิตชิ้นส่วนอิเลคทรินิคส์ (chips)
- ปกครองแบบประชาธิปไตย มีประธานาธิบดี และนายกรัฐมนตรี มีรัฐสภาที่เขาว่ากันว่า เป็นเวทีมวย

- มีเพียงประเทศเล็กๆ  25 ประเทศ ที่มีความสัมพันธ์ทางการฑูตกับไต้หวัน เพราะพี่ใหญ่จีนประกาศว่าไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของจีน ตามนโยบายจีนเดียว (รวมถึงฮ่องกง มาเก๊าด้วย)  ถ้าใครสานสัมพันธ์ทางการฑูตกับไต้หวัน ถือว่าเป็นอริกับจีนทันที  
แต่ประชาชนของไต้หวันกับจีนมีแนวคิดหลายอย่างไม่เหมือนกัน พื้นฐานการศึกษาก็ต่างกัน
ไต้หวันเป็นประชาธิปไตย จีนเป็นคอมมิวนิสต์ จีนก็เลยยอมให้ไต้หวันมีระบบการปกครองตนเองเหมือนเดิม
ใช้ชื่อ สาธารณรัฐจีน Republic of China (Taiwan) หรือ จีนไทเป Chinese Taipei
แต่คนไต้หวันก็ยังเรียกชาติตัวเองว่าไต้หวัน เหมือนเดิม

- ประชาชนมีการศึกษาสูง ส่วนใหญ่เรียนสายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
- สกุลเงิน New Taiwan Dollar (NT) 1 NT  = 1.2 บาทไทย (หรือคิดง่ายๆ 1 ต่อ 1 )
- อัตราเงินเดือน ไกด์เล่าให้ฟังว่า ยิ่งทำงานหนักใช้แรงมาก ยิ่งค่าตอบแทนสูง เช่น
คนขับรถบรรทุก รายได้ประมาณ 100,000 บาท คนใช้แรงงาน กรรมกร คนงานทั่วไป 45,000 บาท ชาวออฟฟิศ เริ่ทต้นที่ 25,000 - 40,000 บาท   แต่จำไม่ได้ว่านักมวยในสภาได้เท่าไหร่
- อาหารจานเดียว ราคาประมาณ 120 - 200 บาท
- อากาศค่อนข้างชื้น เพราะสภาพภูมิประเทศที่เป็นเกาะ เจอมรสุมบ่อย อาหารที่เก็บได้นานจะใส่สารกันบูดค่อนข้างเยอะ อาคารบ้านเรือนจะบุกระเบื้องด้านนอก เพื่อป้องกันความชื้นเข้าภายในตัวอาคาร
- แฟชั่น หนุ่มสาวไต้หวัน แต่งตัวเก่ง เทรนด์แฟชั่นไม่น้อยหน้าญี่ปุ่น หรือเกาหลีใต้เลย  ใครจะไปเที่ยว ไม่ต้องกลัวถ้าจะแต่งตัวแบบจัดเต็ม

ถ้าอยากรู้เรื่องราวของไต้หวันเพิ่มเติม ดูได้ที่นี่ค่ะ (คลิก)


ก่อนเดินทางปลายเดือน ก.พ.  เช็คอากาศประมาณ 18 C  มีฝนบ้าง  คิดว่าไม่หนาวมาก เตรียมเสื้อกันหนาวไปไม่เยอะส่วนใหญ่เป็นแจ็คเก็ต  ปรากฎว่า คิดผิดมหันต์...  ทั้งหนาว ทั้งฝน ทั้งลม หนาวจนมือชา หนาวพอๆกับตอนไปเกาหลีคราวก่อนเลย Tongue out   ได้ไปซื้อเสื้อโค้ทเพิ่มด้วย (แต่ไม่แพงเลยค่ะ)

วันที่ 6 มีนาคม 2554  เดินทางโดยสายการบิน ไชน่าแอร์ไลน์ (CI)  ออกจากไทย 8.30 น. ใช้เวลาเดินทาง 3 ชั่วโมงครึ่ง ถึงสนามบินเถาหยวน (Taoyuan International Airport) ไต้หวัน

เมื่อก่อนสนามบินนี้ชื่อ สนามบินเจียงไคเชค  แต่เนื่องจากเจียงไคเชค = พรรคก๊กมินตั๋ง = มีแนวคิดกลับไปรวมกับจีน    ประธานาธิบดีที่มาจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า คนละฝั่งทางการเมือง ที่ต้องการเป็นเอกราชจากจีนแผ่นดินใหญ่ อยากทำลายสัญลักษณ์ของการต้องการกลับไปรวมกับจีนทั้งหมด จึงเปลี่ยนชื่อสนามบินจากชื่อคน เป็ื่นชื่อเมือง  (รวมถึงการทำลายรูปปั้น รูปหล่อ รูปเหมือนของเจียงไคเชค ตามสถานที่ต่างๆ ด้วย)

สนามบินยังมีการปิดบางส่วนเพื่อปรับปรุง อาคารการตกแต่งภายในยังไม่สวยงามมาก ถ้าทำเสร็จคงสวย เพราะอาคารเป็นแบบสถาปัตยกรรมจีน เป็นเอกลักษณ์มาก (เสียดายสนามบินสุวรรณภูมิเหมือนกันนะนี่ ถ้าออกแบบเป็นแสดงความเป็นสถาปัตย์ไทย คงสวยไม่แพ้ที่ไหนในโลก)


ออกจากสนามบิน อากาศเย็น ๆ สบาย ๆ ไม่หนาวมาก และยังไม่ได้ไปเที่ยวไหนก็ได้เวลาอาหารกลางวันค่ะ
อาหารไต้หวันรสชาติอร่อย ค่อนข้างถูกปากคนไทย   ไม่ได้ถ่ายรูปอาหารมาเพราะความหิวแท้ๆ
ได้กินเมนูพระกระโดดกำแพงก็ครั้งนี้นี่แหละ อร่อยมากๆๆๆ แต่อาหารอื่นๆมีอะไรบ้างจำไม่ได้แล้วล่ะ Kiss
อิ่มแล้วก็นั่งรสบัส เดินทางจากเถาหยวน ผ่านไทเป เพื่อไปอุทยานหินเย่หลิวกัน

ช่วงนี้มีฝนค่ะ ทัศนวิสัยไม่ค่อยดีเลย ขาว ๆ เทา ๆ ไปหมด




หลับๆ ตื่นๆ พักผ่อน ชมวิว ถ่ายรูประหว่างเดินทางไปเรื่อย ๆ 
เดี๋ยวจะยาวไป ขอตัดตอนตรงนี้ คราวหน้าจะมาเล่าเรื่องไปชมอุทยานหินนะคะ

Cool

Comment

Comment:

Tweet